Żyję

Wspinaczka – alternatywa dla gór?


Przez wiele lat była przede wszystkim sportem przestrzennym, jednak odkąd powstaje coraz więcej sztucznych ścian, wspinaczka staje się bardziej dostępną i coraz bardziej popularną dyscypliną sportu. 

To się zmienia, bo wspinaczka stała się modna i dołączyła do popularnych aktywności, takich jak bieganie czy fitness. Sztuczne obiekty wspinaczkowe, które są alternatywą dla gór, do tej pory służyły do treningów i przeprowadzania zawodów. Dla osób mieszkających w miastach ścianki wspinaczkowe są często początkiem wspaniałej sportowej przygody. W przestrzeni miejskiej do wspinania wykorzystywane są także murki, ściany budynków, pomniki, mosty – ten rodzaj wspinania znany jest jako urban climbing.

Co to jest bulderownia i buldering?

Bulderownia to sztuczna ścianka wspinaczkowa, w której upadki amortyzuje gruby materac. Buldering natomiast to typ wspinaczki na kilkumetrowe głazy i skałki, w którym asekuracja odbywa się za pomocą materaca (tak samo jak na hali). W tej formie wspinaczki niepotrzebne są kursy ani specjalistyczny sprzęt.

Mimo to, warto za pierwszym razem skorzystać z porad instruktora lub kogoś znajomego, kto pokaże jak się wspinać, jak planować drogę i przede wszystkim jak koordynować ruchy ciała. Przed treningiem trzeba pamiętać też o dokładnej rozgrzewce, która pomoże zapobiec kontuzjom. Przy wspinaniu potrzebna jest magnezja, czyli specjalny, biały proszek, służący do osuszania rąk. Magnezję oraz worek można wypożyczyć w klubie. Buldering jest dynamiczną i siłową formą wspinania, podczas której pokonujemy balder, czyli drogę ułożoną z chwytów wspinaczkowych. Jest ona wyznaczona przez kolory np. czerwony lub żółty, może być łatwiejsza albo trudniejsza.

Na ścianie można się także wspinać z liną. Jest to łatwiejsze, ale wymaga większej wytrzymałości, bo do pokonania jest długa droga, np. 20 metrów. W tym przypadku dobrze jest na początek odbyć, trwające około godziny, szkolenie z instruktorem. Dowiemy się na nim jak założyć uprząż, przypiąć linę, wybrać odpowiednią drogę na ścianie. Jeśli nie mamy partnera do asekuracji, trener będzie nas asekurował podczas szkolenia. Po wstępnym przeszkoleniu można próbować wspinać się samodzielnie. Można także kontynuować naukę na wybranych kursach, w sekcjach wspinaczkowych i na lekcjach indywidualnych. Cały sprzęt potrzebny do wspinania (uprząż, przyrząd do asekuracji, lina itd.) można wypożyczyć na miejscu.

Każdy może się wspinać?

Wiele osób obawia się, że nie ma odpowiednich predyspozycji do wspinania się, że przeciwwskazaniem może być za duża lub za mała waga, za słabe ręce, skłonność do szybkiego męczenia się. Wszystkie te obawy są bezzasadne, ponieważ środowisko wspinaczy tworzą bardzo otwarci ludzie, którzy zawsze pomogą początkującym kolegom. Regularne treningi szybko wzmocnią słabe ręce. Dzięki wspinaczce w krótkim czasie można zrzucić parę zbędnych kilogramów. Chude i wątłe osoby z reguły mają łatwiej, bo są lekkie, ale często też muszą wzmocnić mięśnie. Na początek wystarczą chęci i silna wola.

Karolina Adamczyk, która wspina się od 10 lat mówi – Wspinaczka oddziałuje na całe ciało, pracują wszystkie mięśnie, a do tego cały czas trzeba pozostać skupionym i myśleć o drodze, jaką się ma do pokonania. Częstym błędem laików, jest to, że ciągną z rąk. Lepiej pracować nogami, to jest ważniejsze. Brak siły można nadrobić techniką. W tym sporcie liczy się także dobra koordynacja ruchowa i wytrzymałość, których nabiera się z czasem. Ważnym aspektem wspinaczki jest też jej wpływ na kształtowanie charakteru. Adamczyk dodaje: Wspinanie daje dużo satysfakcji, uczy wytrwałości. Czasem można się męczyć nad jakąś drogą miesiąc, czasem dwa miesiące i w końcu udaje się ją przejść ‒ to jest ogromna satysfakcja. Bardzo ważne jest psychiczne przełamywanie barier, wspinaczka ćwiczy bowiem silną wolę i uczy samodyscypliny.

Jaki strój potrzebny jest do uprawiania wspinaczki?

Wystarczy zwykły, wygodny i nie krępujący ruchów strój sportowy. Na początek można ćwiczyć w zwykłych trampkach, halówkach czy innym czystym obuwiu sportowym. Wraz ze wzrostem umiejętności warto zainwestować w buty do wspinaczki; modeli jest bardzo dużo, dlatego ważne jest ich dopasowanie do tego, na jakim się jest poziomie zaawansowania.

Jak często i jak długo trenować żeby robić najszybsze postępy?

Dla osób początkujących najbardziej efektywny jest trening 3-4 razy w tygodniu po 45-90 minut. Trzeba uważać, żeby się nie przetrenować zbyt długim i ciężkimi ćwiczeniami. Lepiej chodzić częściej i na krócej, niż katować się do upadłego raz na tydzień.

Zawody

Zawody wspinaczkowe najczęściej odbywają się w obiektach zamkniętych, na sztucznych ścianach, aby zmiany pogody nie wpływały na wyniki. W każdej z konkurencji wspinaczkowych rozgrywa się mistrzostwa, cykliczne zawody pucharowe i rozliczne zawody lokalne.

Klub Wysokogórski

Jeśli złapiemy bakcyla wspinaczkowego, można dołączyć do Klubu Wysokogórskiego, np. w Warszawie czy Krakowie. Odbywają się w nim spotkania poświęcone wyprawom w Tatry, prelekcje z pokazami zdjęć lub dotyczące odżywiania się sportowców. Każdy może należeć do klubu. Działają przy nich fora, dzięki którym można poznać aktualności lub znaleźć partnera do wspinania. Niewątpliwym plusem członkostwa jest też możliwość uzyskania zniżek na sprzęt sportowy.

 

[FM_form id="2"]
Żyję
Andrzej Bobkowski – chuligan wolności
Żyję
Równowaga na wigilijnym stole
Żyję
Wchodzenie w dorosłość – praktyki i rytuały